Wyposażenie Pracowni

Pracownia mieści się w budynku "Nowej Chemii" (III piętro). Pomieszczenia 324 i 326 zostały dostosowane do potrzeb analiz sensorycznych w latach 1993-1997. Wyodrębniono cztery pomieszczenia, ze wspólną instalacją klimatyzacyjno-wentylacyjną – własną czerpnią powietrza zewnętrznego i systemem filtracji, nagrzewania i nawilżania. Strumień wylotowy powietrza wentylacyjnego jest odprowadzany na dachu budynku (nie zdecydowano się na jego cyrkulację, ponieważ nie jest do przewidzenia ilość i rodzaj zanieczyszczeń, które należałoby w całości usuwać) . Przepływ powietrza wentylacyjnego jest wymuszany przez jeden wentylator nawiewu i dwa wyciągowe wentylatory dygestoriów, umieszczone na strychu, co pozwala zagwarantować brak hałasu w pokoju ocen sensorycznych.


 


 Wyodrębniono:

  • "pokój brudny" (wejście 324)  – strefa lekkiego podciśnienia, zapobiegającego wydostawaniu się zanieczyszczonego powietrza na korytarz i do sąsiednich pomieszczeń; czynności: mycie sprzętu, przygotowanie próbek powietrze-odoranty, wstępne rozcieńczanie statyczne próbek gazów ze źródeł rzeczywistych itp. (zdjęcie poniżej/lewe górne)
  • pokój ocen sensorycznych (wejście 324A) – strefa lekkiego nadciśnienia, zapobiegającego przedostawaniu się zanieczyszczonego powietrza z zewnątrz:

    • czynności w części pierwszej  – adaptacja przed pomiarami olfaktometrycznymi (poczekalnia oceniających),  sensoryczne oceny jakościowe :(zdjęcie poniżej/górne prawe)
    • czynności w części drugiej pomiary metodą olfaktometrii dynamicznej z użyciem olfaktometru TO7 (zdjęcie poniżej dolne lewe)

  • pokój analiz instrumentalnych (wejście 326), ze stanowiskiem olfaktometru Stroehlein – strefa lekkiego nadciśnienia; czynności: m.in. analizy chromatograficzne, przygotowanie próbek do badań psychofizycznych, kalibracje olfaktometrów  (zdjęcie poniżej/dolne prawe)

 


Próbki do analiz olfaktometrycznych

są przygotowywane w workach z folii NALOPHAN (materiał zgodny z PN-EN 13725).  Badane są "wonne próbki":

  • przygotowywane w laboratorium z użyciem czystych związków chemicznych (odorantów, czystość "do analizy"),  
  • pobierane z strumieni rzeczywistych gazów odlotowych. 

W pierwszym przypadku do worków wprowadza się znane ilości powietrza i zanieczyszczeń. Stosowane są pompki dozujące i różnej wielkości strzykawki - od pojemności mikrolitra (strzykawki do GC, Hamilton) do półtora litra (strzykawki Hamilton do pobierania próbek gazowych).

Próbki gazu z rzeczywistych źródeł odorantów są pobierane m.in. z użyciem:

  • "cylindrów gazowych" produkcji LAT Sp. z o.o. Aparatura Kontrolno-Pomiarowa (umożliwiających precyzyjne dynamiczne rozcieńczenia wstępne), Stroehlein i ECOMA oraz produkcji własnej ,
  • pojemnika próżniowego firmy St.Croix  (walizka),
  • sondy dynamicznie rozcieńczającej (m.in. konstrukcja własna, adaptacja pompek strumieniowych PIAB),
  • różnorodny sprzęt, umożliwiający pobieranie próbek ze źródeł niezorganizowanych, służący do doraźnej organizacji emisji do celów badawczych, m.in.

    • :osłony powierzchni odpadów stałych, np. sprzęt wykorzystywany w roku 2014 w czasie pomiarów w  Zakładzie Utylizacyjnym w Gdańsku Szadółkach
    • pływające  osłony fragmentów powierzchni cieczy (zob. np. zdjęcie poniżej – pierwsza osłona powierzchni gnojowicy, skonstruowana samodzielnie w roku 2008 (analogiczna do urządzenia StCroix)

Parametry strumienia pobieranych gazów są określane z użyciem precyzyjnych sond do pomiaru prędkości przepływu, temperatury, wilgotności, ciśnienia. 



Pomiary terenowe

Emisja zapachowa ze źródeł odległych od Szczecina jest oznaczana w Mobilnym Laboratorium Olfaktometrii. 

 Pomiary stężenia zapachowego zanieczyszczeń powietrza atmosferycznego w bezpośrednim otoczeniu emitorów są wykonywane z użyciem czterech olfaktometrów terenowych (Nasal Ranger Field Olfactometer).

 


 Zobacz też: